Σητεία είναι η ανατολικότερη πόλη της Κρήτης και έχει πληθυσμό 10.000 κατοίκους. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στην πλαγιά του λόφου «Μπόντα» βορείως του ομωνύμου κόλπου. Είναι πόλη γραφική και ήσυχη, με έντονο «νησιώτικο χρώμα». Έχει μεγάλη ιστορική και πολιτιστική παράδοση και κληρονομιά.
Στη περιοχή της, στον οικισμό Πετρά υπήρχε Μινωική πόλη και στη θέση Τρυπητός, πόλη των Ελληνιστικών χρόνων. Ο πυρήνας της σημερινής πόλης είναι χτισμένος στα ερείπια της Βυζαντινής και Ενετικής Σητείας. Η Σητεία έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Ανατολική Κρήτη ως διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο ιδίως κατά τους Ενετικούς και τους Νεώτερους χρόνους και σήμερα είναι μια αναπτυσσόμενη πόλη με καλές προοπτικές. Από την αρχαία Σητεία (Ητεία) καταγόταν ο Μύσων, ένας από τους επτά σοφούς και από τη Σητεία επίσης ήταν ο Βιτσέντζος Κορνάρος ο ποιητής του Ερωτόκριτου. Ανέκαθεν άλλωστε οι κάτοικοι της Επαρχίας Σητείας διακρινόταν γα την αγάπη και τις επιδόσεις τους στις τέχνες και τα γράμματα.
Η Σητεία σήμερα είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, έδρα του Δήμου Σητείας και διαθέτει Δημόσιες Υπηρεσίες, Νοσοκομείο, Γυμνάσια, Λύκεια, Τ.Ε.Ι, Λιμάνι, Αεροδρόμιο, Τράπεζες, Παραγωγικές μονάδες, Εμπόριο και άλλες υπηρεσίες. Η Σητεία συνδέεται οδικά με την υπόλοιπη Κρήτη μέσω της Εθνικής οδούς και του Νότιου άξονα, αεροπορικά με την Αθήνα και με ferry boat με τον ?γιο Νικόλαο, τη Μήλο και τον Πειραιά καθώς και με την Κάσο, την Κάρπαθο και την Ρόδο. Έχει ήπια τουριστική ανάπτυξη, κυρίως μικρά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα, ψαροταβέρνες, εστιατόρια παραδοσιακής κουζίνας και άλλα.
Έχει ωραία αμμώδη παραλία και προσφέρεται ιδιαίτερα για διακοπές το καλοκαίρι αλλά και ολόκληρο το χρόνο λόγω του ήπιου κλίματος και της αδιάπτωτης ζωντάνια της.
Σε απόσταση 9 μιλίων από την πόλη υπάρχει σύμπλεγμα 4 μικρών νησιών, οι «Διονυσάδες» που σύμφωνα με την μυθολογία τα δημιούργησε ο Θεός Διόνυσος . Εκεί υπάρχει η μεγαλύτερη αποικία του γερακιού της Ελεονόρας (falko Eleonora), κοινώς μαυροπετρίτης ή βαρβάκι. Από τη Σητεία ξεκινά και στη Σητεία καταλήγει επίσης η μεγάλη φυσιολατρική και πολιτιστική διαδρομή της Επαρχίας Σητείας. Ακολουθώντας την ο επισκέπτης μπορεί να χαρεί όλες τις φυσικές καλλονές και τα θαυμάσια τοπία της, όπως φαράγγια, σπήλαια, δάση, βιότοπους, βουνά και παραλίες τη χλωρίδα και την πανίδα της καθώς και όλη την ιδιαίτερα πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της επαρχίας, όπως αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, παραδοσιακοί οικισμοί, κτίσματα του αγροτικού και ποιμενικού βίου κ.α.
Μπορεί ακόμα να επισκεφθεί τα Αιολικά Πάρκα και τις άλλες μονάδες ήπιων μορφών ενέργειας καθώς και τις βιολογικές καλλιέργειες της περιοχής, δύο τομείς που έχουν ιδιαίτερη σημασία για το περιβάλλον και στους οποίους η Σητεία πρωτοπορεί σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Στην πόλη υπάρχει ένα από τα καλύτερα επαρχιακά αρχαιολογικά μουσεία της χώρας, πλούσιο λαογραφικό μουσείο, εκθετήριο και πρατήριο των θαυμάσιων και πολυβραβευμένων τοπικών προϊόντων και το ενετικό φρούριο « ΚΑΖΑΡΜΑ».
Υπάρχουν επίσης πολλοί πολιτιστικοί φορείς με αξιόλογη δράση.
Η ΚΑΖΑΡΜΑ σήμερα αποτελεί ένα θαυμάσιο χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων (θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών κλπ.) και είναι το κέντρο της πολιτιστικής ζωής της πόλης το καλοκαίρι, οπότε οργανώνονται τα «ΚΟΡΝΑΡΕΙΑ», σειρά θεατρικών, μουσικών, εικαστικών, φιλολογικών και άλλων εκδηλώσεων.
Κάθε Αύγουστο διοργανώνεται επίσης η «Γιορτή της Σουλτανίνας» μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις στην Κρήτη, ενώ στα γραφικά χωριά της επαρχίας γίνονται πολλά παραδοσιακά πανηγύρια και γλέντια όλο το καλοκαίρι.
Ένα ταξίδι στη Σητεία είναι ένα προσκύνημα στις πηγές του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού!
Ο Μινωικός Πολιτισμός όπως είναι γνωστό είναι ο πρώτος πολιτισμός υψηλής στάθμης στον Ευρωπαϊκό χώρο και εδώ στην Ανατολική Κρήτη, στη Ζάκρο και στο Παλαίκαστρο, στο Μόχλος και τη Ψείρα είναι τα πρώτα κέντρα και τα πρώτα λιμάνια του και εδώ αναφέρονται γοητευτικοί και αρχαιότατοι μύθοι του. Ο Δίας ο βασιλιάς των θεών σύμφωνα με το μύθο μεταμορφωμένος σε λαμπερό ταύρο άρπαξε την όμορφη κόρη του Βασιλιά της Φοινίκης, Ευρώπη την έβαλε στη πλάτη του και κολυμπώντας την έφερε στην Κρήτη κάπου εδώ σ' ένα όμορφο ακρογιάλι στο Παλαίκαστρο και το Βάϊ την απίθωσε στη Γη για να ξεκουραστεί και ύστερα συνέχισαν την πορεία τους μέχρι το Δικταίο άντρο και τη Γόρτυνα.
Ο ωραίος μύθος περιέχει ασφαλώς ιστορικές απηχήσεις για τις σχέσεις της Κρήτης με Την Ανατολή και εξηγεί γιατί εδώ στην Ανατολική Κρήτη, που είναι πλησιέστερη προς τη Μικρά Ασία, τη Συρία και την Παλαιστίνη, την αρχαία Φοινίκη, έχει την αρχή του ο πρώτος πολιτισμός της Ευρώπης.
Aλλωστε εδώ στο Παλαίκαστρο βρισκόταν το περίφημο ιερό του Δικταίου, του Κρητογενούς Διός και εδώ βρέθηκε γραμμένος σε πλάκα ο ύμνος του που τον έψαλλαν κάθε χρόνο γυμνοί ασπιδοφόροι νέοι, χορεύοντας γύρω από το βωμό του μιμούμενοι τους Κουρήτες που έλαβαν μέρος στη γέννηση του. Πρόκειται στην ουσία για τον πρώτο ύμνο στην Ειρήνη και την Ειρηνική ζωή. Οι νέοι παρακαλούσαν το Δία να έρθει στη γη μαζί με τους Κουρήτες και να δώσει Ευτυχία στους ανθρώπους, Ειρήνη στο κόσμο, δικαιοσύνη και προστασία στους νέους, ευφορία των καρπών της γης, ούριους ανέμους στα πλοία κλπ. Με το ιερό του Δικταίου Διός συνδέεται επίσης μια από τις αρχαιότερες οικολογικές διατάξεις στον κόσμο: Η απαγόρευση της κοπής των δέντρων από τα δάση που ανήκαν στο ιερό του Διός με την απειλή βαριών ποινών!
Εδώ στο ακρωτήριο Κάβο-Σίδερο, το αρχαίο Σαμώνιον αποβιβάστηκαν οι Αργοναύτες και έχτισαν το ναό της Σαμωνίας Αθηνάς και εδώ ο θεός Διόνυσος έκαμε κάτι μοναδικό στο κόσμο δημιούργησε ολόκληρα νησιά τους "Διονυσιάδες" που τους έδωσε το όνομα του. Φαίνεται ότι πουθενά στο κόσμο όσο εδώ, Φύση και Μύθος δεν συνταίριαξαν τόσο πολύ. Και είναι αξιοθαύμαστο ότι οι λατρευτικές συνήθειες και τελετουργίες οι μύθοι και οι θρύλοι επιζούν ακόμη και σήμερα με διάφορες μορφές στα χωριά της Σητείας.

Παλαίκαστρο
Αναπτυσσόμενη Κωμόπολη στην Ανατολική ακτή της Κρήτης σε απόσταση 20 χλμ. από τη Σητεία, έδρα του Δήμου Ιτάνου. Το όνομα της οφείλει σε παλαιό κάστρο. Στο κοινοτικό του διαμέρισμα υπάγονται οι οικισμοί Αγκαθιάς, Βαί, Μυρτίδια, Λύδια και Χοχλακιές, η Μονή Τοπλού, η περιοχή της Ιτάνου, ’γιος Νικόλαος, ’γιος Σπυρίδωνας, Βαγιάς, Καλαμάκι, Ανάλουκας. Στην παραλία του Παλαίκαστρου στη θέση Ρουσολάκκος αποκαλύφθηκε μεγάλη και σπουδαία πόλη των Μινωικών χρόνων. ’κμασε την υστερομινωική εποχή αλλά βρέθηκαν και ερείπια της πρωτομινωικής και Μεσομινωικής εποχής, ιδίως τάφους με μεγάλες ποσότητες οστών σε θαυμάσια διατήρηση. Ανθρωπολόγοι που τα μελέτησαν κατέληξαν σε σημαντικά συμπεράσματα για τη σωματική δομή των μινωιτών που είχαν ανάστημα 1.60 οι άνδρες και 1.50 οι γυναίκες κατά μέσο όρο.
Ένας κεντρικός δρόμος που διασταυρώνεται με 4 κάθετους χωρίζει τη πόλη σε 9 συνοικίες στις οποίες κατά μια εκδοχή κατοικούσαν ισάριθμα γένη. Τα σπίτια που βλέπουν στον κεντρικό δρόμο είχαν επιβλητικές προσόψεις, ενώ ένα άρτιο αποχετευτικό σύστημα διακλαδίζεται σε όλες τις συνοικίες, Στη συνοικία Β μεταξύ άλλων υπήρχε δωμάτιο - μέγαρο με 4 σειρές κιόνων και μαγειρείο, δεξαμενή καθαρμού, πηγάδι, οικιακό ιερό, λουτρό και αποθήκη λαδιού ενώ σε άλλους χώρους υπήρχε ελαιοτριβείο και ελαιαποθήκη. Βρέθηκαν επίσης πολλά «καμαραϊκά» αγγεία, αμφορείς, λύχνοι, πιθάρια κ.α. Δωμάτιο - μέγαρα και σπουδαία αντικείμενα βρέθηκαν και σε άλλες συνοικίες , ενώ στη συνοικία Ε βρέθηκε σταφιλοπιεστήριο. Στη συνοικία Χ έγιναν εξαιρετικά σημαντικές ανακαλύψεις: Στα ΒΑ της μέσα σε θεμέλια σπιτιών αποκαλύφθηκε το περιώνυμο στην αρχαιότητα ιερό του Δικταίου Διός. Στο ιερό αυτό λατρευόταν ο Ζευς από τα γεωμετρικά χρόνια έως τη Ρωμαϊκή κατάκτηση. Βρέθηκαν επίσης πολύ κοντά τα κομμάτια της πλάκας στην οποία ήταν γραμμένος ο ύμνος του Δικταίου ή Κρηταγενούς Διός. Πρόκειται για τον πρώτο ύμνο σε θεότητα σε ολόκληρο τον αρχαίο κόσμο και στην ουσία πρόκειται για ύμνο στην Ειρήνη και στη ζωή. Τον έψαλαν κάθε χρόνο την άνοιξη χορεύοντας γύρω από το βωμό του Διός γυμνοί ασπιδοφόροι νέοι μιμούμενοι τους Κουρήτες και τον παρακαλούσαν να έρθει στη γη και να φέρει ευτυχία, ειρήνη και δικαιοσύνη στους ανθρώπους, ευφορία των καρπών της γης, προστασία στη νεότητα, ούριους ανέμους στα πλοία κλπ. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν επίσης τα τμήματα του χρυσελεφάντινου αγαλματιδίου, του «αριστουργήματος»του Μινωικού πολιτισμού, όπως έχει αποκληθεί και που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σητείας.
Τις ανασκαφές πραγματοποίησαν πριν από 100 περίπου χρόνια οι Aγγλοι αρχαιολόγοι, Bosanquet, Dawkins και συνεχίζονται σήμερα από την αγγλική αρχαιολογική Σχολή. Πρόσφατη έρευνα «<ακτινογραφία» του υπεδάφους παρέχει σοβαρές ενδείξεις ότι κάτω από τη γη του «Ρουσόλακου» κρύβεται το πέμπτο μεγάλο Μινωικό Ανάκτορο της Κρήτης!
Η ζωή στη Μινωική πόλη του Παλαικάστρου έσβησε ξαφνικά, όπως και στη Ζάκρο και τις άλλες πόλεις της Κρήτης περί το 1500 π.χ.. από τη φοβερή έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Στη θέση κουρεμένος ανασκάφηκαν 7 υπομινωικές οικίες στη θέση «Καστρί» οικίες της γεωμετρικής και ελληνιστικής εποχής, ενώ στο ναό του Αγ. Αντωνίου ο Halbherr ανακάλυψε τεμάχιο της συνθήκης Κνωσού και Ιεράπυτνας.
Το Παλαίκαστρο με τα γόνιμα εδάφη, τις σπουδαίες αρχαιότητες και τις θαυμάσιες παραλίες του είναι ο πιο ζωντανός και αναπτυσσόμενος οικισμός της Επαρχίας Σητείας και έχει μεγάλες δυνατότητες και προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης. Στο χωριό υπάρχει λαογραφικό μουσείο και το Καλοκαίρι πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Παράδοση και Σύγχρονος Πολιτισμός
Η πόλη της Σητείας και οι ανεπτυγμένες τουριστικά περιοχές της ζουν στους ρυθμούς μια σύγχρονης κοσμοπολίτικης ζωής. Δίπλα σ' αυτήν την καθημερινή πραγματικότητα συνυπάρχουν δημιουργικά όλα αυτά τα στοιχεία που προσδιορίζουν την πολιτιστική φυσιογνωμία της λαϊκής κρητικής παράδοσης. Τα υλικά, και' πνευματικά εκείνα στοιχεία, τα ήθη και έθιμα, οι αρχαίες συνήθειες, που κάνουν την ντόπια λαϊκή παράδοση με την ευρωστία της να αναδεικνύεται σε μια ανεξάντλητη σύγχρονη πολιτιστική οντότητα. Εκφράσεις αυτού του σύγχρονου λαϊκού πολιτισμού, συνέχεια της μακρόχρονης πλούσιας λαϊκής κρητικής παράδοσης είναι οι αναρίθμητες γιορτές και πανηγύρια στις οποίες επιβιώνουν πανάρχαια στοιχεία και συμπεριφορές. Σ' αυτές αναδεικνύεται ο πλούτος της μουσικής και της λαϊκής λογοτεχνικής παράδοσης του τόπου. Σ' όποιο λαϊκό πανηγύρι η γλέντι και αν βρεθεί ο επισκέπτης θα ζήσει πρωτόγνωρες συγκινήσεις συμμετέχοντας ή παρακολουθώντας τους αρχαίους τοπικούς χορούς, την πλούσια και ζωντανή μουσική παράδοση, τις περίφημες Σητειακές κοντυλιές και τις παλιές ή αυτοσχέδιες κρητικές μαντινάδες, παραδόσεις στις οποίες οι από τη φύση τους γλεντζέδες Σητειακοί είναι ασυναγώνιστοι. Απλές ή τυχαίες συναντήσεις ντόπιων και ξένων συχνά εξελίσσονται σε γλέντια.
Το Φθινόπωρο μάλιστα "τα Καζανέματα" την παμπάλαια διαδικασία παραγωγής της ρακής, της οποίας την αρχέγονη γοητεία άρχισαν τα τελευταία χρόνια να ανακαλύπτουν οι Ευρωπαίοι, μετατρέπονται πάντα σε σύγχρονες διονυσιακές διασκεδάσεις και γλέντια. Είναι η πλούσια καλλιτεχνική παραγωγή σε παραδοσιακούς τομείς δημιουργίας όπως η ξυλογλυπτική, η υφαντουργία, η μεταλλοτεχνία, η χρυσοχοΐα όπου επιβιώνει η φρεσκάδα και η επινοητικότητα που κληροδότησε ο Μινωικός Πολιτισμός. Είναι η ανεπανάληπτη τεχνική ικανότητα των αγγειοπλαστών που δημιουργούν στα ίχνη της μεγάλης κεραμικής παράδοσης των Μινωιτών. Είναι οι εξαιρετικής ομορφιάς Βυζαντινές εικόνες που συνεχίζουν τη μεγάλη παράδοση της Κρητικής Σχολής, τα αρχαία μουσικά όργανα που κατασκευάζονται με το ίδιο μεράκι μέχρι σήμερα. Είναι πάνω από όλα οι απλές καθημερινές απολαύσεις και συνήθειες στις οποίες επιβιώνουν τα χαρακτηριστικά και ρυθμοί ζωής που απόλαυσαν και ύμνησαν οι τυχεροί ταξιδιώτες της αιώνιας κρητικής γης.

Μονή Τοπλού
Ένα από τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα μοναστήρια της Κρήτης. Βρίσκεται 10 χλμ. ανατολικά της Σητείας στο κέντρο ενός ανοιχτού, χαμηλού οροπεδίου στη βάση του Ακρωτηρίου Κάβο-Σίδερος. Από το Παλαίκαστρο απέχει 6 χλμ. Το κτιριακό του συγκρότημα είναι επιβλητικό και έχει φρουριακή μορφή. Η επίσημη ονομασία του είναι «Παναγία Ακρωτηριανή». Τοπλού, που σημαίνει «ο διαθέτων κανόνι» (τοπ στα τουρκικά) ονομάστηκε επειδή είχε κανόνι για την απόκρουση επί τουρκοκρατίας των πειρατών.
Το μοναστήρι φαίνεται ότι ιδρύθηκε τον αιώνα γύρω από το ναίδριο της Παναγίας που υπήρχε εκεί από τον 14ο αιώνα, όπως φαίνεται από «σπαράγματα» των τοιχογραφιών του. Πολύ σύντομα η Μονή απέκτησε μεγάλη περιουσία, ίδρυσε εκκλησίες σε όλη την Κρήτη ενώ άλλες μονές παρακμάζοντας υπήχθησαν σ' αυτήν. Η Μονή υπέστη κατά καιρούς μεγάλες λεηλασίες και καταστροφές από πειρατές, από τους ιππότες της Μάλτας και κυρίως από τους Τούρκους λόγω του πλούτου της τον οποίο εποφθαλμιούσαν αλλά και επειδή ήταν στήριγμα των εθνικών αγώνων.
Η Μονή πιθανόν καταστράφηκε από επιδρομείς στα τέλη του 15ου αιώνα και η ανοικοδόμηση της συνδέθηκε με τις Βενετοκρητικές οικογένειες των Κορνάρων (Νότια πτέρυγα) και των Μέτζων (Βόρεια πτέρυγα). Όπως μαρτυρεί και ο αριθμός σημαντικών μεγάλων λατρευτικών εικόνων του 14ου και 15ου αιώνα, η μονή-φρούριο άκμασε ιδιαίτερα στην εποχή αυτή. Οι εικόνες απηχούν πιστά την εξέλιξη της Κωνσταντινοπολίτικης ζωγραφικής που σταδιακά εισέδυσε στην Κρήτη από την πτώση της Πόλης και μετά. Η υψηλή εικαστική αξία των εικόνων είναι επίσης ενδεικτική του υψηλού επιπέδου της παιδείας της μοναχικής κοινότητας της Ακρωτηριανής, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου της αναγεννησιακής Κρήτης. Ο σεισμός του 1612 προκάλεσε μεγάλες ζημιές στη Μονή. Τις αποκατέστησε ο ηγούμενος Γαβριήλ Παντόγαλλος με γενναία ενίσχυση της Ενετικής Συγκλήτου. Ταυτόχρονα ανακαίνισε τη Μονή και πρόσθεσε το Νότιο κλίτος του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου.
Το καθολικό είναι του μονόχωρου καμαροσκέπαστου τύπου, η πρόσοψη και το επιβλητικό κωδωνοστάσιο είναι αναγεννησιακoύ τύπου .Όλοι οι λειτουργικοί χώροι αναπτύσσονται γύρω από την εσωτερική αυλή σε 3 ορόφους με επάλξεις . Το όλο συγκρότημα συνδυάζει εμφανή ετερόκλιτα στοιχεία Βυζαντινής και Δυτικής αρχιτεκτονικής τυπολογίας. Το1646 η Μονή λεηλατήθηκε από τους Τούρκους και το 1704 ανακηρύχθηκε σταυροπηγιακή, πράγμα που βοήθησε την επιβίωση της. Ο ηγούμενος Παρθένιος Καφούρος ανακαίνισε τη Μονή και κάλεσε μεγάλους ζωγράφους όπως τον Ιωάννη Κορνάρο και τον Σταμάτιο που φιλοτέχνησαν πλήθος θαυμάσιων εικόνων. Η Μονή πλήρωσε με σφαγές των μοναχών της τη συμμετοχή της τόσο στην επανάσταση του 1821 όσο και στην Εθνική αντίσταση 1940-44. Στο προαύλιο της υπάρχει πρόσφατο θαυμάσιο γλυπτό μνημείο του Μανόλη Τζομπανάκη.
Τα τελευταία χρόνια έχει συντελεστεί ένα μεγάλο αναστηλωτικό έργο που συνεχίζεται. Δημιουργήθηκαν επίσης δύο αξιόλογα μουσεία, ένα εικόνων και κειμηλίων και ένα χαρακτικής .Η Μονή έγινε επίσης επίκεντρο βιολογικών καλλιεργειών ελαιολάδου και κρασιών, ενώ κοντά εγκαταστάθηκε και λειτουργεί Αιολικό πάρκο. Η Μονή, ένα από τα μεγαλύτερα Θρησκευτικά ιστορικά και πολιτιστικά μνημεία της Κρήτης προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές και τουρίστες.

Παραλίες
Η επαρχία Σητείας διαθέτει πλήθος από εκπληκτικής ομορφιάς παραλίες με κρυστάλλινα καθαρά νερά. Aλλες ερημικές, προσφέρονται για ιδανικές, μοναχικές και ήρεμες στιγμές, άλλες πολύβουες και πολυσύχναστες για όσους αγαπούν την κοσμικότητα. Υπάρχουν όμως και οι παραλίες εκείνες που συνδυάζουν την ηρεμία με την ύπαρξη μικρών γραφικών ψαροταβέρνων όπου μετά από ένα ευχάριστο μπάνιο μπορείτε να απολαύσετε την νωχελική χαρά του δειλινού με μεζέδες και ποτό ή πίνοντας τον βαρύ γλυκό ελληνικό σας καφέ.

Οι σημαντικότερες από αυτές είναι:
* ΜΟΧΛΟΥ Γραφικό ψαροχώρι με δυνατότητα μπάνιου και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
* ΠΑΠΑΔΟΚΑΜΠΟΣ-ΠΛΑΤΑΝΙ Ερημικές όμορφες παραλίες με άμμο ή βότσαλα αντίστοιχα.
* ΠΑΡΑΛΙΑ ΣΗΤΕΙΑΣ Μεγάλη οργανωμένη παραλία με άμμο κοντά στην πόλη. Θαλάσσια σπορ (Jet ski - Serfing - θαλάσσιο ski).
* ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΑΛΑΙΚΑΣΤΡΟΥ - ΙΤΑΝΟΣ Αμμώδης ήσυχη παραλία με ερείπια σημαντικού αρχαιολογικού χώρου 1 χλμ. από το Βάι.
* ΒΑΙ Περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Μοναδικό φοινικόδασος (phoenix Theofrasti) στην Ευρώπη. Οργανωμένη παραλία με δυνατότητα θαλάσσιων σπορ. Jet ski - serfing - θαλάσσιο ski.
* ΚΟΥΡΕΜΕΝΟΣ Μεγάλη αμμώδης παραλία. Ιδανική περιοχή για surf.
* ΧΙΟΝΑ Αμμώδης παραλία 2 χλμ. από το Παλαίκαστρο. Ψαροταβέρνες με σπεσιαλιτέ την κακαβιά.
* Κ. ΖΑΚΡΟΣ Γραφική παραλία δίπλα στο σημαντικό μινωικό ανάκτορο της Ζάκρου. Ψαροταβέρνες.
* ΞΕΡΟΚΑΜΠΟΣ Ερημικές παραλίες εξαιρετικής ομορφιάς. Μικρός οικισμός με "ενοικιαζόμενα δωμάτια.
* Μ. ΓYAΛOΣ Οργανωμένη αμμώδης παραλία στον τουριστικό οικισμό. Θαλάσσια σπορ.
* ΓΟΥΔΟΥΡΑΣ Ερημική αμμώδης παραλία
* ΚΟΥΤΣΟΥΡΑΣ ΚΑΙ Μ.ΚΟΛΥΜΠΟΣ Μικρές γραφικές παραλίες με αμμουδιά.


Νησιά
Μικρά ακατοίκητα νησιά με ερημικές παραλίες όπου ο επισκέπτης μπορεί να κάνει μπάνιο και να ψαρέψει.

* ΚΟΥΦΟΝΗΣΙ : Αμμώδεις παραλίες. Σημαντικός Αρχαιολογικός χώρος.
* ΔΙΟΝΥΣΑΔΕΣ:Γραφικοί όρμοι. Η μεγαλύτερη αποικία του γερακιού της Ελεονόρας (βαρβάκι).
* ΨΕΙΡΑ : Σπουδαίο Μινωικό Λιμάνι.
* ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ (ΜΟΧΛΟΣ): Γραφικό νησάκι κοντά στην ακτή. Σπουδαίο Μινωικό κέντρο λιμάνι.
* ΕΛΑΣΣΑ - ΓΚΡΑΝΤΕΣ :Γραφικά νησάκια κοντά στο Παλαίκαστρο - Βάϊ.


Διασκέδαση
Η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της Σητείας συνυπάρχει με ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρόν σε όλες τις μορφές σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης και καθημερινής ψυχαγωγίας. Στην πόλη της Σητείας στις τουριστικές περιοχές Μακρύ Γιαλού Παλαικάστρου και Μόχλου αλλά και στα χωριά πραγματοποιούνται σημαντικές εκθέσεις, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και χορευτικές εκδηλώσεις στις οποίες παρουσιάζονται έργα τόσο από τον χώρο της παράδοσης όσο και από τις σύγχρονες αναζητήσεις ντόπιων και ξένων καλλιτεχνών και ομάδων.
Στην διάρκεια όλου του χρόνου δίδονται αρκετές ευκαιρίες στον επισκέπτη για να συμμετάσχει και να απολαύσει και ποια από τις πολυάριθμες παραδοσιακές γιορτές και πανηγύρια χορεύοντας με την συνοδεία των πανάρχαιων ρυθμών και ήχων που επιβιώνουν στη ζωντανή σύγχρονη λαϊκή παράδοση του τόπου. Για όλους όσους απλά θέλουν να ζήσουν στους ρυθμούς του σύγχρονου τρόπου διασκέδασης, η περιοχή της Σητείας και του Μακρύ Γιαλού, του Παλαικάστρου και του Μόχλου, προσφέρει διαφορες επιλογές για clubbing και απολαύσεις που διαρκούν νύχτα και μέρα.


πηγη....καθημερινη