Καθισμένοι στο κρεβάτι έβλεπαν μαζί τηλεόραση. Κι αυτό ήταν κάτι που καθόλου δεν ταίριαζε στο χαρακτήρα του. Να κάθεται έτσι απαθής χωρίς να κάνει κάτι! Αλλά, εκείνη την ώρα η πεντάχρονη κόρη του ήθελε να δει το παιδικό πρόγραμμα μαζί του…Μόνοι στο σπίτι και ησυχία πολλή. Ξαφνικά, πετάγεται απότομα απ’ τη θέση του, πιάνει τη μικρή απ’ το χέρι και της λέει με ύφος φοβισμένο:

«Τρέχα γρήγορα!» Κι έφυγαν τρέχοντας προς το δωμάτιό της, μπήκαν κάτω απ’ το σεντόνι και την πήρε σφιχτά στην αγκαλιά του.

Φοβισμένο το κοριτσάκι τον ρώτησε: «Τι έγινε μπαμπά;» κι η φωνή της έτρεμε! Ακολούθησε ο παρακάτω διάλογος:

- Σσσς… θα μας πιάσουν

- Ποιοι;

- Εκείνοι…

- Ποιοι εκείνοι;

- Εκείνοι οι… άλλοι! Έρχονται να μας πιάσουν, τους είδα και έτρεξα να τους ξεφύγουμε, της απάντησε χαμηλόφωνα, τάχα να μην τους ακούσουν εκείνοι οι… άλλοι! «Περίμενε να δω αν είναι ακόμα εδώ», της είπε και σήκωσε σιγά σιγά την άκρη του σεντονιού. Αλλά, με μια απότομη κίνηση κατέβασε το σεντόνι πάλι, τη σφιχταγκάλιασε και της είπε στο αυτί: «Έξω είναι. Κουκουλώσου καλά να μη μας δουν…»

Κάτι άρχισε να υποψιάζεται η μικρή, αλλά πάλι, δεν ήταν σίγουρη. Είχε καταλάβει ότι ο μπαμπάς της συνήθιζε να κάνει αστεία, αλλά αυτό πια της φαινόταν σοβαρό!

Η σκηνή αυτή επαναλήφθηκε κάμποσες φορές, οπότε κατάλαβε κι εκείνη το κόλπο του και αποφάσισε να συμμετάσχει ενεργά:

- Μπαμπά, κάτσε τώρα να δω εγώ αν έφυγαν. Κρύψου εσύ!

Μιμούμενη τις κινήσεις του πατέρα της, σήκωσε αργά αργά την άκρη του σεντονιού και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα το κατέβασε απότομα ψιθυρίζοντας τάχα τρομαγμένη:

- Ωχ, ωχ, κρύψου, κρύψου μπαμπά! Έξω είναι ακόμα!

Εκείνος δεν έκρυψε ένα χαμόγελο ικανοποίησης για την ευστροφία της κόρης του και συνεχίζοντας το παιχνίδι, τής πρότεινε να πάνε μέχρι την πόρτα του δωματίου να δούνε αν έφυγαν από το σπίτι!

Αντάλλαξαν πονηρές ματιές, και έσκασαν στα γέλια! Άρχισαν να κυνηγιούνται στα δωμάτια του σπιτιού, γεμίζοντας ζωντάνια τους τέσσερις – ως εκείνη την ώρα άψυχους – τοίχους, μέχρι που κουράστηκαν και έπεσαν στο κρεβάτι, αυτή τη φορά όμως για να ξεκουραστούν. Το παιχνίδι αυτό συνεχίστηκε για χρόνια…

………..

Σήμερα είναι Κυριακή. Η γυναίκα σηκώθηκε από νωρίς να φτιάξει το μεσημεριανό φαγητό και τώρα είχε ελεύθερο χρόνο να κάνει συντροφιά στον πατέρα της. Καθισμένη στον καναπέ, τον κοιτάζει στα μάτια και προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή του. Στη γιορτή του τού έκανε δώρο την κουνιστή πολυθρόνα που ονειρευόταν από μικρός. Έχει ακόμη την απορία για το αν ο πατέρας της χάρηκε για το δώρο της. Καθηλωμένος στην καρέκλα του, είναι αδύνατο να επικοινωνήσει πια…

«Μπαμπά, τρέξε! Ήλθαν πάλι! Πάμε γρήγορα να τους ξεφύγουμε», φώναξε η γυναίκα και έτρεξε να του πιάσει το χέρι και να τον παροτρύνει…Πάμε σου λέω! Έρχονται εκείνοι οι… άλλοι μπαμπά μου. Πάμε σου λέω…
epikairanea.gr