Πληθαίνουν οι φωνές που λένε ότι το οικονομικο-πολιτικό σύστημα των τελευταίων δεκαετιών καταρρέει. Αυτό σημαίνει – εκ του αποτελέσματος – ότι όλα αυτά τα χρόνια απέτυχε!

Τώρα καλείται να δώσει – δια των σημερινών εκπροσώπων του και λοιπών εμπλεκομένων με οποιοδήποτε τρόπο στην εξουσία – τη μεγάλη μάχη για να διαψεύσει αυτές τις φωνές, αποδεικνύοντας ότι είναι βιώσιμο! Με δεδομένα τα αποτελέσματα των δύο τελευταίων χρόνων στην ελληνική πραγματικότητα, το μόνο που θα καταφέρει είναι η πλήρης εξαθλίωση του ελληνικού λαού που θυσιάζεται σήμερα για να σταθεί στα πόδια του το σύστημα. για να μείνουν αλώβητες οι άλλες χώρες από την καταστροφή μας, επειδή το απατηλό τους ενδιαφέρον εξαντλείται στο σημείο που δεν θίγονται τα δικά τους συμφέροντα! Εμείς, θα περιμένουμε να δούμε πότε θα φτάσουμε στον πάτο του βαρελιού, που τελευταία φαίνεται ότι έχει γίνει βασική επιδίωξη όλων μας(!), επειδή κουραστήκαμε και αγαναχτήσαμε με την όλη κατάσταση που απειλεί τη ζωή μας την ίδια. Οι καθημερινά ραγδαίες εξελίξεις αποδεικνύουν ότι το σύστημα ήταν και είναι ανοχύρωτο, ανίκανο και καταδικασμένο να αποτύχει, με επώδυνα αποτελέσματα για το λαό που υποτίθεται ότι υπηρετεί!

Απορίας άξιο πώς από το: «Η Ελλάδα βασικός παράγοντας σταθερότητας στα Βαλκάνια» φτάσαμε στο: «αδύναμος κρίκος που εξαιτίας του κινδυνεύει να καταρρεύσει η Ε.Ε. και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα»(!) Πώς μας πέρασαν αυτό το μήνυμα και ζουν όλοι οι Έλληνες υπό καθεστώς τρομοκρατίας; Ας μην κοροϊδευόμαστε άλλο! Ούτε έξω πάμε καλά, ούτε μέσα! Ο διωγμός που υφίσταται ο ελληνικός λαός δεν έχει προηγούμενο! Τρέχει αγωνιωδώς καθημερινά να κρυφτεί από τους διώκτες του, γνωστούς, αλλά και (αλίμονο!) … γνωστούς αγνώστους! Κι όλοι εκείνοι που καλοπέρασαν από τη μεταπολίτευση και μετά, επειδή είχαν τον τρόπο τους(!), συνεχίζουν να καλοπερνούν εκμεταλλευόμενοι το δράμα που ζούμε, χλευάζοντας ταυτόχρονα τους υπόλοιπους Έλληνες που υφίστανται τα δεινά της – τάχα – κρίσης!

Όλοι όσοι περάσατε από τα έδρανα του Ελληνικού Κοινοβουλίου – από όποια θέση και αν το υπηρετήσατε – έχετε χάσει την εμπιστοσύνη του λαού. Και περιμένουν οι Έλληνες να βρεθεί ένας ηγέτης που θα έχει τα κότσια να πάρει τη χώρα στα χέρια του, να τη βγάλει από την άθλια θέση που την έχουν οδηγήσει οι δημοκρατικές – κατά τα άλλα – κυβερνήσεις της και θα της δώσει την αίγλη που της αξίζει, τιμωρώντας τους υπαίτιους της καταστροφής της. Προδομένοι οι Έλληνες προσπαθούν να απαλύνουν τις πληγές τους. Έντρομοι προσπαθούν να ζήσουν άλλη μια μέρα! Μας κυνηγούν οι δικοί μας άνθρωποι! Έπαψαν και οι αισιόδοξες φωνές. τι άλλο να πουν και πού να στηρίξουν τις απόψεις τους; Μέσα σε αυτό το κακό, άκουσα στις ειδήσεις ότι το κράτος επιδοτεί τις καινοτόμες ιδέες νέων επιχειρηματιών, προτρέποντας νέους επίδοξους επαγγελματίες να φτιάξουν νέες δουλειές για ανάπτυξη! Προσωπικά, θέλω να συγχαρώ τους πολιτικούς μας γιατί κατέχουν ήδη την πρωτιά για τις καινοτόμες ιδέες τους που οδήγησαν τη χώρα σε αυτά τα χάλια. Και παρόλο που ντρέπονται να κυκλοφορήσουν πλάι στο λαό τους, ταυτόχρονα με… παγκαλικό κυνισμό ψηφίζουν για το… καλό μας(!).

Πότε θα ξυπνήσουμε, Έλληνες; Ως πότε θα ακούμε ότι οι αντιδράσεις μας είναι δικαιολογημένες αλλά δεν είναι οι σωστές σε μια δημοκρατική κοινωνία; Για ποια δημοκρατική κοινωνία μιλάμε; Σε ποια χώρα ζούνε οι πολιτικοί μας;

epikairanea.gr